Filip David dobitnik nagrade “Zlatni zmaj”

Jedan od najistaknutijih pisaca u Srbiji Filip David dobitnik je ovogodišnjeg međunarodnog priznanja Zlatni zmaj za izuzetan dopronos fantastičnoj književnosti. Ovogodišnjeg laureata odabrao je Organizacioni odbor Regionalnog festivala fantastične književnosti REFESTICON koji osim organizatora čine i predstavnici partnerskih festivala, članovi žirija i prošlogodšnji dobitnik prof. dr Zoran Živković.

29-2-Filip-David1

Prema riječima direktora Dragića Rabrenovića odlučeno je da nagrada pripadne piscu koji je između ostalih dobitnik Adrićeve i Nin-ove nagrade, kao i prošlogodišnje nagrade Meša Selimović i najnovije Stanislav Lem koju dodjeluje izdavačka kuća Solaris. “Imajući u vidu dosadašnje stvaralaštvo, dugogodišnji rad na fakultetu, televiziji i filmu, brojna priznanja i nagrade, oblasti književnosti kojima se bavi i izuzetne uspjehe kratkih priča iz žanra fantastike koja se poredi sa velikanima književnosti Organizacioni odbor je odlučio da među nekoliko predloženih kandidata ovogodišnje priznanje pripadne Filipu Davidu” kaže Rabrenović.

Zahvaljujući se organizatorima Filip David je istakao da će mu biti izuzetno drago da prisustvuje Festivalu koji se održava od 12. do 15. maja u Bijelom Polju. ”Čini mi čast priznanje koje ste mi dodelili jer sam otkad znam za sebe, otkada sam počeo da čitam, posebno voleo i cenio fantastičnu književnost. Moji uzori su bili i ostali Po, Lafkreft, Stivenson, Kafka, Potocki, Borhes, kao i mnogi pisci SF literature” naveo je ovogodišnji laureat.

Filip David je autor više zbirki priča među kojima su “Bunar u tamnoj šumi”, “Zapisi o stvarnom i nestvarnom”, “Princ vatre” i “Sabrane i nove priče”, romana “Hodočasnici neba i zemlje”, “San o ljubavi i smrti”, “Kuća sećanja i zaborava” kao i knjiga eseja i više TV drama i filmskih scenarija.

Knjige su mu prevedene na švedski, francuski, poljski, mađarski, italijanski, albanski, esperanto, makedonski, slovenački, objavljene u Hrvatskoj, a pripovetke se nalaze u dvadesetak antologija.

Kao dramaturg, koscenarista ili scenarista radio je, između ostalog, i na filmovima: „Okupacija u 26 slika”, „Pad Italije”, „Ko to tamo peva”, „Bure baruta” (nagrada kritike u Veneciji, nagarada Feliks za najbolji evropski film godine), „Poseban tretman” (nagrada u Kanu), „Paviljon 6″, „San zimske noći” (Gran pri filmskog festivala u San Sebastijanu), „Optimisti” (Gran pri u Valjadoidu i Ženevi).

Dugo godina je radio kao urednik dramskog programa Televizija Beograd i kao profesor dramaturgije na Fakultetu dramskih umetnosti Univerziteta u Beogradu. Jedan je od osnivača, udruženja Nezavisnih pisaca osnovanog 1989. godine u Sarajevu, koje je okupljalo pisce iz svih djelova bivše Jugoslavije i osnivač je Beogradskog kruga udruženja nezavisnih intelektualaca.

Nagrada "Stanislav Lem" Filipu Davidu

Žiri nagrade “Stanislav Lem” koja se dodeljuje za fantastiku u književnosti, a koji je radio u sastavu dr Svetislav Jovanov (predsednik) Saša Radonjić i Brankica Đukić, doneo je odluku da se ovo priznanje dodeli Filipu Davidu.

Filip David je oplemenio diskurs fantastike u srpskoj književnosti na krajnje suveren, inovativan i sugestivan način, te bitno uticao na nekoliko generacija naših pisaca ove provenijencije, a posebno sa knjigom priča “Princ vatre” i romanom “Hodočasnici neba i zemlje”.

Nagradu je ustanovio IKC Sikarus, a svečana dodela će biti upriličena na prolećnom Novosadskom salonu knjiga. Pored plakete, laureat dobija jedan vrhunski švajcarski ručni časovnik. U obrazloženju žirija se još saopštava:

“Filip David spada u retke autentične prozne glasove u srpskoj književnosti, koji dostižu vrhunce prosedea fantastike uključujući istovremeno u takav prosede kreativno filtrirana iskustva modernističkog romana i postmoderne pripovetke. U zbirkama priča Bunar u tamnoj šumi (1964), Zapis o stvarnom i nestvarnom (1969) i Princ vatre (1988), kao i u romanima Hodočasnici neba i zemlje(1995) i San o ljubavi i smrti (2007), David kreira maštovite, duboko promišljene i žanrovski slojevite fantastiče motive, likove i zaplete. U njihovim okvirima se ljubav i zlo, smrt i samospoznaja, onostrano i telesno, predočavaju kao neodoljivo i kobno putovanje u nepoznate svetove, ali istovremeno i kao putovanje u središte duše, u taj nezamislivi i nedosežni prostor u kome čitalac, na kraju, spoznaje samo jedno: u tami, nijedna stvar ne ostaje skrivena – osim same tame.”